ณ เวลาห้วงหนึ่ง

มนุษย์ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับพลังแห่งสติปัญญา และจินตนาการ

จากสิ่งมีชีวิตยุคโบราณ ที่ไร้พละกำลัง และอาศัยอยู่ด้วย"ความกลัว"

กลับกลายมาเป็น ผู้สร้างเปลวไฟ

และผู้สร้างเทคโนโลยี มากมาย

และแล้วมนุษย์ก็เริ่มเอาชนะความหวาดกลัวในใจ ด้วยการใช้สติปัญญา

เอาชนะและเริ่มอยากครอบครองทุกสิ่ง อยู่เหนือทุกสิ่ง เพื่อหลีกพ้นความกลัว

จนในที่สุด มนุษย์ก็ตั้งชื่อ ดาวเคราะห์สีฟ้าดวงน้อยๆดวงนี้ ว่า "โลกมนุษย์"

และบัญญัติข้อแบ่งแยก ความเป็นสัตว์ประเสริฐ และเดรัจฉาน

ริเริ่มการสร้างสรรค์ต่างๆ ที่ต้องมาจากการ ทำลายล้างสิ่งต่างๆ

จนในที่สุด มนุษย์ก็ริเริ่มที่จะทำลายล้างกันเอง เริ่มจากการอ้างอิงถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนได้บัญญัติขึ้น ไปจนถึงการครอบครองดินแดนอันเป็นที่อาศัยของสรรพสัตว์มากมาย

และดาวเคราะห์ดวงน้อยๆสีฟ้าใบนี้ อันเป็นที่พำนักพักพิงของสิ่งมีชีวิตมากมาย

ก็กำลังจะตายลงไปช้าๆ

ด้วยน้ำมือของ สิ่งมีชีวิตที่มากด้วยปัญญา อันเรียกว่ามนุษย์นี่เอง

และใน ห้วงเวลา หนึ่ง มนุษย์ก็คงจะสูญสลายไป และก็คงนำพาอีกหลายๆสิ่งสูญสลายไปพร้อมๆกัน

ps..ยังไม่เกลียดชังมนุษย์ และยังคงเชื่อในความดี ว่ายังคงมีอยู่ในตัวมนุษย์อยู่

ps..ยังคงมองโลกใบนี้สวยงามอยู่ แม้ว่ามันดูโหดร้ายเพียงใดก็ตาม